Ten behoeve van de burger

Ik heb het niet zo voor verkiezingen. Wel voor het principe natuurlijk, en voor de sfeer errond. En voor de trappist in een café dat 'De Reisduif', ''t Poske' of 'Bij Jenny' heet. Dat ligt naast het kieslokaal en eens om de vier jaar ga je er binnen en ontmoet je er mensen die je voor het laatst hebt gezien bij de vorige verkiezingen.

Maar goed. Ik had het dus níet voor verkiezingen en wel vooral omdat je dan nog meer dan anders wordt bestookt met woorden als nopens, krachtens en jegens. Alles gebeurt in verkiezingstijd ten behoeve van de burger, oftewel naar de burger toe. Allerhande modaliteiten zijn daarbij van het grootste belang, al is dat tegenwoordig natuurlijk allemaal een kwestie van perceptie.

Ofschoon ook wij de burgerbelangen ten zeerste behartigenswaardig achten, pleiten wij onzerzijds voor een simplificatie van verkiezingstaal, met het oog op een grotere rendabiliteit en efficiëntie. Men dient zich er immers van te vergewissen dat alleen een doorzichtige input een geslaagde output teweegbrengt.

Want laten we eerlijk zijn: ben ik echt de enige die er vaak geen flauw benul van heeft waar ze het nu eigenlijk over hebben? Begrijpt die burger die centraal staat helemaal waar het om draait? Ik zou denken van niet.

Als je begrepen wilt worden, is zulk taalgebruik dus niet zo'n goed idee. Al kun je er wel verborgen boodschappen mee naar het thuisfront sturen. Als Herman De Croo zonder blozen een zin uitbrengt als: 'De koude deeg van de openbare schuld laat het wafelijzer onverschillig', kan dat volgens mij niet anders betekenen dan dat hij te laat zal zijn voor het avondeten.

Sara Brouckaert