Als het maar naar karamel smaakt

Vragen ze me bij Vlaanderen Vakantieland of ik even iets wil zeggen over speculaas en speculoos. Ja hoor, graag. Ik begin m'n antwoord te tikken, iets à la: 'In het algemeen Nederlands is het zeker speculaas, maar sommige fabrikanten hebben het over speculoos, omdat speculoos gekarameliseerd is en Nederlandse speculaas niet.'

Mijn spellingchecker is het daar helemaal niet mee eens. Met dat gekarameliseerd bedoel ik. Zonder pardon zet hij er een rode streep onder. Nu weet ik het ook niet altijd zeker met die l's en s'en. Dus tik ik er maar een extra l bij: gekaramelliseerd. Maar daar is de rode streep weer.

De spellingchecker kent het woord dus niet. De Woordenlijst ook niet. Gelukkig zijn er nog woordenboeken. Karameliseren zegt de Grote Van Dale, karamelliseren zegt de Hedendaagse Van Dale. Pardon?

'Ach,' denk ik dan, 'maak je toch niet druk om een l'tje. Je hoeft gekaramel(l)iseerde geeneens te schrijven, je hoeft het alleen maar even te zeggen in de uitzending. En over de uitspraak is er toch geen twijfel? In gekaramel(l)iseerd hoor je de e van karamel. Punt.' Maar de l-kwestie laat me niet los.

In bagatelliseren spellen we toch twee l's? En in parallelliseren en dekartelliseren ook. In evangeliseren spellen we maar één l, maar dan zeggen we ook ee en niet è. Nee, de Hedendaagse Van Dale heeft het goed en zijn grote broer niet. Het moet karamelliseren zijn. Hé kijk, daar is de rode streep weer.