Filip(p)ijnen

De storm over misdaden tegen de menselijkheid is intussen wat geluwd. Wel vijftig brieven, mails en telefoontjes heb ik beantwoord, van kijkers en luisteraars die zich vertwijfeld of boos afvragen waar de VRT die onzin nu weer vandaan heeft gehaald. Intussen is een nieuwe storm op komst. In één week tijd is het me vijf keer gevraagd en dat is ongetwijfeld nog maar het begin: hoeveel p's zitten er nu eigenlijk in Filip(p)ijnen?

Als het van mij en de Nederlandse Taalunie afhangt, één. In de lijst Buitenlandse aardrijkskundige namen in het Nederlands adviseert de Taalunie Filipijnen te schrijven. De redactie vermeldt dat Filippijnen ook dikwijls voorkomt, maar dat Filipijnen beter aansluit bij de uitspraak. En gelijk hebben ze. Je spreekt twee heldere i's uit. Schrijf je twee p's, dan zou je de tweede i dof uitspreken, zoals in kippen.

De schrijfwijzen die in Buitenlandse aardrijkskundige namen staan, worden alleen maar 'aangeraden' door de Taalunie. Verplicht zijn ze niet. De lijst heeft geen kracht van wet, zoals de Woordenlijst. Maar in het Taalcharter heb ik geschreven dat de VRT de spelling in deze lijst wel als norm aanhoudt. Je kunt de complete lijst overigens raadplegen in de rubriek Landenlijst.

Ook op de eilanden zelf is het verwarring alom. In de officiële lokale taal, een variant van Tagalog, wordt de naam met één p geschreven: Republika ñg Pilipinas. In het Spaans, dat er nog veel wordt gesproken, staat er ook één p: República de Filipinas. Maar in het Engels, dat een van de officiële talen is, staan er twee p's: the Philippines. En toch heet een inwoner in het Engels een Filipino.

Beste lezer, je weet nu waarom we één p schrijven in Filipijnen. Zou iemand je erover aanspreken, wil je hem dan deze uitleg doorgeven? Ik ben je er oneindig dankbaar voor en mijn elektronische postbus ook.