"Als je in Frankrijk als buitenlander Frans praat, word je de hele tijd bekritiseerd"

 

Honderd jaar geleden was het Frans wereldtaal nummer 1: internationale communicatie speelde zich vrijwel vanzelfsprekend af in het Frans. Maar daar is nu bijna niets meer van over.

"De opkomst van Amerika als wereldmacht zit daar voor iets tussen", vertelt Marc van Oostendorp, taalonderzoeker aan het Meertens Instituut. Maar ook de uiterst prestigieuze Académie Française treft schuld. En dat zegt hij op het gezag van Aviv Amit, een Israëlische collega die er een artikel over geschreven heeft. "De Franse taalcultuur is altijd extreem centralistisch geweest", zegt Amit. En Van Oostendorp beaamt dat: "Als je Frans wilt spreken, moet je Frans spreken zoals ze dat in Frankrijk doen. Als je in Frankrijk Frans wil spreken, moet je dat doen zoals Parijs. En als je in Parijs Frans wil spreken, moet je dat doen zoals de Académie Française."

Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Engels, dat wel in allerlei varianten naast elkaar ‘mag’ bestaan (Brits-Engels, Amerikaans-Engels, Australisch-Engels, enzovoort). Er wordt ook niet per se gezegd dat de ene variant beter is dan de andere.

In Frankrijk is de situatie helemaal anders. Men verdedigt er de Franse taal zoals een leeuwin haar welp. Maar net door dit strakke vasthouden aan die regels wordt het moeilijk voor een buitenlander om Frans te leren: "Als je als buitenlander in Frankrijk Frans praat, word je de hele tijd bekritiseerd. Dat werpt drempels op."

Moet de Académie Française dan maar stoppen? "Ze kunnen best doorgaan met woordenboeken maken, lekker eten en samen vergaderen", zegt Van Oostendorp voorzichtig. "En iets minder neerkijken op andere vormen van Frans, en een toontje lager gaan zingen", vult Lieven Vandenhaute verder aan. "Misschien dat dat het Frans nog wel kan redden."

bron: radio1.be

Your device does not support this media type
Popout

Frans-Frans

Marc van Oostendorp
Nieuwe feiten, Radio 1
10 oktober 2016